သတ်မှတ်ရက်ထက် ကျော်လွန်နေထိုင်ခြင်းနှင့် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ပြစ်ဒဏ်များ
What counts as an immigration offence, the penalties, departure orders and deportation. Points we could not confirm are marked.
Key points
ခွင့်ပြုထားသော ကာလထက်ကျော်လွန်၍ နေထိုင်လိုသော နိုင်ငံခြားသားသည် ကာလမကုန်ဆုံးမီ တရားရေးဝန်ကြီးထံမှ သက်တမ်းတိုးခွင့်ပြုချက် ရယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဆက်လက်နေထိုင်ခြင်းသည် အချိန်ကျော်လွန်နေထိုင်မှု (overstay) ပြစ်မှု မြောက်ပါသည်။
သက်တမ်းတိုးခြင်းမရှိဘဲ အချိန်ကျော်လွန်နေထိုင်ခြင်း (ပုဒ်မ 25) သည် ထောင်ဒဏ် 3 နှစ်အထိ သို့မဟုတ် 30 million KRW အထိ ဒဏ်ငွေ ချမှတ်ခြင်း ခံရနိုင်ပြီး (ပုဒ်မ 94 အပိုဒ် 17)၊ ခွင့်ပြုထားသော နေထိုင်ခွင့်အဆင့်အတန်း သို့မဟုတ် ကာလ ပြင်ပတွင် နေထိုင်ခြင်း (ပုဒ်မ 17(1)) သည် ပုဒ်မ 94 အပိုဒ် 7 အကျုံးဝင်ပြီး တူညီသော အမြင့်ဆုံးပြစ်ဒဏ် ကျခံရနိုင်သည်။
ပြည်ဝင်ပြီးနောက် ရက်ပေါင်း 90 ထက်ကျော်လွန်၍ နေထိုင်သော နိုင်ငံခြားသားသည် ပြည်ဝင်သည့်နေ့မှ ရက်ပေါင်း 90 အတွင်း မိမိနေထိုင်ရာဒေသဆိုင်ရာ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးရုံး၌ နိုင်ငံခြားသားအဖြစ် မှတ်ပုံတင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မှတ်ပုံတင်ရန် ပျက်ကွက်ပါက ထောင်ဒဏ် 1 နှစ်အထိ သို့မဟုတ် 10 million KRW ချမှတ်ခြင်း ခံရနိုင်သည်။
ဘယ်သူ အရည်အချင်းပြည့်မီသလဲ
နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးသည် အလုပ်လုပ်ကိုင်ခွင့်ပြုသော နေထိုင်ခွင့်အဆင့်အတန်းဖြင့်သာလျှင် ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်နိုင်ပြီး သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ငန်းခွင်၌သာ လုပ်ကိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော နေထိုင်ခွင့်အဆင့်အတန်းမရှိဘဲ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခြင်းသည် ပုဒ်မ 94 အပိုဒ် 8 (3 နှစ်အထိ / 30 million KRW) အရလည်းကောင်း၊ သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ငန်းခွင်ပြင်ပတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်ခြင်းသည် ပုဒ်မ 95 အပိုဒ် 5 (1 နှစ်အထိ / 10 million KRW) အရလည်းကောင်း အပြစ်ပေးခြင်း ခံရနိုင်သည်။
မတူညီသော နေထိုင်ခွင့်အဆင့်အတန်းတစ်ခုနှင့် သက်ဆိုင်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြုလုပ်ရာတွင် နေထိုင်ခွင့်အဆင့်အတန်းပြင်ပ လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် ကြိုတင်ခွင့်ပြုချက် (ပုဒ်မ 20) သို့မဟုတ် နေထိုင်ခွင့်အဆင့်အတန်း ပြောင်းလဲခြင်း (ပုဒ်မ 24) လိုအပ်ပြီး၊ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက 3 နှစ်အထိ / 30 million KRW (ပုဒ်မ 94 အပိုဒ် 12 နှင့် 16) ဖြင့် အပြစ်ပေးခြင်း ခံရနိုင်သည်။
ရက်ကျော်နေထိုင်ခြင်း၊ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခြင်းနှင့် ပုဒ်မ 17-25 တို့ကို ချိုးဖောက်ခြင်းတို့သည် ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးရန် အကြောင်းရင်းများဖြစ်ပြီး (ပုဒ်မ 46(1) အပိုဒ် 8)၊ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အလုပ်ခွင်ပြောင်းလဲခြင်း (အပိုဒ် 9)၊ စာရွက်စာတမ်းအတု ပြုလုပ်ခြင်း (အပိုဒ် 10-2)၊ မှတ်ပုံတင်ရန် ပျက်ကွက်ခြင်း (အပိုဒ် 12) နှင့် ထောင်ဒဏ်ကျခံပြီးနောက် လွတ်မြောက်လာခြင်း (အပိုဒ် 13) တို့သည်လည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည်၊ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခြင်းသည် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသောကိစ္စ ('ပြုလုပ်နိုင်သည်') ဖြစ်သည်။
အမြဲတမ်းနေထိုင်ခွင့်ရသူ (F-5) တစ်ဦးအား နိုင်ငံတော်သစ္စာဖောက်မှုကဲ့သို့သော ပြစ်မှုများ၊ ဝန်ကြီးဌာန၏ အမိန့်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော ပြင်းထန်သည့် ပြစ်မှုများအတွက် ထောင်ဒဏ် သို့မဟုတ် အချုပ်အနှောင်ဒဏ် 5 နှစ် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ ကျခံပြီးနောက် လွတ်မြောက်လာသူများနှင့် ပုဒ်မ 12-3 ကို ချိုးဖောက်သူများမှအပ ပြည်နှင်ဒဏ်မပေးနိုင်ပါ။
တရားရေးဝန်ကြီးသည် သတ်မှတ်ထားသော ကူးစက်ရောဂါရှိသူများ သို့မဟုတ် မူးယစ်ဆေးဝါးစွဲနေသူများ၊ အများပြည်သူဆိုင်ရာ လုံခြုံရေး သို့မဟုတ် စည်းကမ်းသေဝပ်မှုကို ထိခိုက်စေနိုင်ခြေရှိသူများ၊ နေထိုင်စရိတ် ပေးချေရန် ငွေကြေးတတ်နိုင်ခြင်းမရှိသူများနှင့် အပိုဒ် 6 အရ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးမိန့်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် 5 နှစ် မပြည့်သေးသူများ အပါအဝင် စာရင်းသွင်းထားသူများကို ပြည်ဝင်ခွင့်ပိတ်ပင်နိုင်သည်။
ပြည်ဝင်ခွင့်စစ်ဆေးရာတွင် အခြားအချက်များအပြင် ထိုသူသည် ပုဒ်မ 11 အရ ပြည်ဝင်ခွင့်ပိတ်ပင်ခြင်း သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်ခြင်း ခံထားရသူ မဖြစ်စေရန် လိုအပ်သည်၊ ဗီဇာထုတ်ပေးသည့်အခါတွင်လည်း အလားတူအခြေအနေကို စစ်ဆေးသည်။
နောက်ထပ် 2 ခု ပြရန်
ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခွင့်ပါမစ် ကင်းလွတ်ခွင့်သည် ပုဒ်မ 11 အရ ပြည်ဝင်ခွင့်ပိတ်ပင်ခံထားရသော နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးနှင့် သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိပါ၊ ထို့ပြင် ဝန်ကြီးသည် ပြည်ဝင်ခွင့်ပိတ်ပင်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ဒေသဆိုင်ရာ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးရုံး အကြီးအကဲများထံ လွှဲအပ်ထားသည်။ လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးချင်းအနေဖြင့် ပြည်ဝင်ခွင့်ပိတ်ပင်ထားမှုကို ရုပ်သိမ်းပေးရန် တိုက်ရိုက်လျှောက်ထားခွင့်ပြုသည့် ပြဋ္ဌာန်းချက်ကို မတွေ့ရှိရပါ။
အမြဲတမ်းနေထိုင်ခွင့်အတွက် လျှောက်ထားသူသည် အကျင့်စာရိတ္တ ကောင်းမွန်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အရည်အချင်း ပျက်ယွင်းစေသော နောက်ကြောင်းရာဇဝင်များတွင် ထောင်ဒဏ်ကျခံပြီးနောက် 5 နှစ်၊ ဒဏ်ငွေပေးဆောင်ပြီးနောက် 3 နှစ်၊ လွန်ခဲ့သော 5 နှစ်အတွင်း စည်းကမ်းချိုးဖောက်မှု 3 ကြိမ် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုခြင်း၊ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည့် အချိန်မှစ၍ 7 နှစ်နှင့် ထွက်ခွာရန် အမိန့်အရ ထွက်ခွာသွားသည့် အချိန်မှစ၍ 5 နှစ်တို့ ပါဝင်သော်လည်း ခြွင်းချက်များ ရှိနိုင်ပါသည်။
နောက်ဆုံးရက်
ပြစ်ဒဏ်ကြေး အကြောင်းကြားစာကို လက်ခံရရှိသည့်နေ့မှ 15 ရက်အတွင်း ပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပေးဆောင်ခြင်းမရှိပါက ရုံးမှ တိုင်ကြားချက် တင်သွင်းရမည်ဖြစ်သော်လည်း ပြည်နှင်ဒဏ်အမိန့် ထုတ်ပြန်ထားပြီးဖြစ်ပါက တိုင်ကြားချက် တင်သွင်းမည်မဟုတ်ပါ။ အကြောင်းကြားထားသည့်အတိုင်း ပေးဆောင်ခြင်းသည် တူညီသောအမှုအတွက် ထပ်မံအပြစ်ပေးခံရခြင်းမှ ကင်းလွတ်စေပါသည်။
ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးမိန့် ချမှတ်ခံရသူသည် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးရုံးမှတစ်ဆင့် တရားရေးဝန်ကြီးထံသို့ ကန့်ကွက်လွှာတင်သွင်းရန် 7 ရက် အချိန်ရရှိသည်၊ ကန့်ကွက်လွှာ မအောင်မြင်သော်လည်း ယခင်က ကိုရီးယားနိုင်ငံသား ဖြစ်ခဲ့ဖူးခြင်းကဲ့သို့သော အထူးအခြေအနေများတွင် ဝန်ကြီးက နေထိုင်ခွင့်ပြုနိုင်သည်။
ဘယ်လိုလုပ်ရသလဲ
လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဆိုင်ရာ ပြစ်မှုများကို တရားစွဲဆိုရန်အတွက် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးရုံး အကြီးအကဲက တင်သွင်းသော တိုင်ကြားချက် လိုအပ်ပါသည်။ ၎င်းမရှိဘဲ စွဲချက်တင်ခြင်း မပြုလုပ်နိုင်ပါ။
တိုင်ကြားချက် တင်သွင်းမည့်အစား လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးရုံး အကြီးအကဲသည် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူအား ဒဏ်ငွေနှင့်ညီမျှသော ငွေကြေးပြစ်ဒဏ် (beombchikgeum) ပေးဆောင်ရန် အကြောင်းကြားနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့အကြောင်းကြားခြင်းမှာ မဖြစ်မနေလုပ်ဆောင်ရမည့်အရာ မဟုတ်ဘဲ၊ ထောင်ဒဏ်ချမှတ်ထိုက်သော ပြစ်မှုကိုမူ တရားစွဲဆိုရန် ချက်ချင်း အစီရင်ခံတင်ပြရမည်ဖြစ်သည်။
ပြစ်ဒဏ်ကြေးကို အရစ်ကျ ပေးဆောင်၍မရပါ။ ၎င်းကို ခရက်ဒစ် သို့မဟုတ် ဒက်ဘစ်ကတ်ဖြင့် ပေးဆောင်နိုင်ပါသည် (ကိုယ်စားလှယ်ခမှာ ပမာဏ၏ 1.5% အထိ ရှိနိုင်သည်)။
အသက်အရွယ်၊ အခြေအနေ၊ ရည်ရွယ်ချက်၊ ပေးဆောင်နိုင်စွမ်းနှင့် ပြစ်မှုထပ်မံကျူးလွန်မှုတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍ ပြစ်ဒဏ်ကြေးကို သတ်မှတ်စံနှုန်းပမာဏ၏ ထက်ဝက်အထိ လျှော့ချခြင်း သို့မဟုတ် တိုးမြှင့်ခြင်း ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။ မလွှဲမရှောင်သာသော အခြေအနေများတွင် ဝန်ကြီး၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ကွဲပြားစွာ သတ်မှတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကင်းလွတ်ခွင့်ပြုခြင်း ပြုလုပ်နိုင်ပြီး၊ ဝန်ကြီးသည် အကြောင်းကြားစာပေးပို့ခြင်းကို လုံးဝကင်းလွတ်ခွင့်ပြုနိုင်ပါသည်။
လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးရုံးသည် ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ့ပါးသော ချိုးဖောက်မှုရှိသူအား မိမိဆန္ဒအလျောက် ထွက်ခွာရန် အကြံပြုနိုင်ပါသည်။ 'ပေါ့ပါးသော' ဟူသည် နေထိုင်ခွင့်အဆင့်အတန်း/လုပ်ဆောင်ချက် စည်းမျဉ်းများ (Arts. 17, 20) ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် 10 ရက် သို့မဟုတ် ထို့ထက်နည်း၍ ချိုးဖောက်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ ထွက်ခွာရမည့် နောက်ဆုံးရက်သတ်မှတ်ချက်မှာ 5 ရက်အထိ ဖြစ်သည်။
ထွက်ခွာရန်အမိန့်သည် ထုတ်ပြန်သည့်နေ့မှစ၍ 30 ရက်အထိ နောက်ဆုံးရက်ကို သတ်မှတ်ပေးပါသည်။ ၎င်းတွင် နေထိုင်မှုကန့်သတ်ခြင်းနှင့် 20 million KRW အထိ အာမခံစပေါ်ငွေ တင်သွင်းရခြင်းကဲ့သို့သော စည်းကမ်းချက်များ ပါဝင်နိုင်သည်။ သတ်မှတ်ရက်အတွင်း မထွက်ခွာသူအား ပြည်နှင်ဒဏ်အမိန့် ထုတ်ပြန်မည်ဖြစ်ပြီး အာမခံစပေါ်ငွေကို ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာအဖြစ် သိမ်းဆည်းခံရနိုင်ပါသည်။
နောက်ထပ် 4 ခု ပြရန်
ထွက်ခွာရန် အကြံပြုချက် သို့မဟုတ် အမိန့် ချမှတ်ခံထားရသူသည် အချိန်မီ မထွက်ခွာနိုင်ပါက (သင်္ဘော သို့မဟုတ် လေယာဉ် မရှိခြင်း၊ နာမကျန်းဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အလားတူကိစ္စရပ်များ)၊ သက်သေအထောက်အထားများဖြင့် လျှောက်ထားခြင်းဖြင့် နောက်ဆုံးရက်သတ်မှတ်ချက်ကို ရွှေ့ဆိုင်းနိုင်ပါသည်။ ဤသည်မှာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်သည့်အနေဖြင့် နေထိုင်ခွင့်သက်တမ်းတိုးခြင်းနှင့် မိမိဆန္ဒအလျောက် ထွက်ခွာခြင်းအစီအစဉ်၏ ပြည်ဝင်ခွင့်ပိတ်ပင်မှု ဆိုင်းငံ့ခြင်းတို့နှင့် သီးခြားစီဖြစ်ပါသည်။
ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးရမည့် အကြောင်းရင်းတစ်ရပ်ရပ်ဖြင့် သံသယရှိခံရပြီး ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နိုင်ခြေရှိသူကို အကာအကွယ်ပေးထိန်းသိမ်းမှုအောက်တွင် 10 ရက် အထိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး 10 ရက် အထိ တစ်ကြိမ် သက်တမ်းတိုးနိုင်သည်၊ အရေးပေါ်ထိန်းသိမ်းထားမှုအတွက် 48 နာရီအတွင်း ထိန်းသိမ်းမိန့်ဖြင့် အတည်ပြုပေးရမည်။
မိမိစရိတ်ဖြင့် ထွက်ခွာခြင်းအတွက် ဥပဒေဆိုင်ရာ မူဘောင်မှာ ထွက်ခွာရန် အကြံပြုချက် (ပုဒ်မ 67) နှင့် ထွက်ခွာရန် အမိန့် (ပုဒ်မ 68(1) အပိုဒ် 1၊ မိမိစရိတ်ဖြင့် မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် ထွက်ခွာလိုသူ) တို့ဖြစ်သည်။
စည်းကမ်းချိုးဖောက်သော နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးကို တွေ့ရှိသည့် ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးရုံးသို့ သတင်းပို့ရမည်ဖြစ်သော်လည်း အမိန့်ဒီကရီအရ ကျောင်းနေဘဝဆိုင်ရာ အချက်အလက်၊ ပြည်သူ့ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှု၊ ကလေးသူငယ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေး၊ လူငယ်ဆွေးနွေးတိုင်ပင်မှု၊ ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ နစ်နာသူများအား ကယ်ဆယ်ရေးနှင့် လူ့အခွင့်အရေး ကယ်ဆယ်ရေး လုပ်ငန်းများကို ကင်းလွတ်ခွင့်ပြုထားပြီး၊ ဝန်ကြီးဌာန၏ အမိန့်အရ အချို့သော ဥပဒေများအောက်ရှိ လုပ်ခလစာ မရရှိသည့် အမှုများကို အလုပ်သမားရေးရာ စစ်ဆေးခြင်းများအထိ ကင်းလွတ်ခွင့်ကို တိုးချဲ့ထားသည်။
ပြစ်ဒဏ်
ခွင့်ပြုချက်ရယူရန် စာရွက်စာတမ်းအတုများ သို့မဟုတ် မမှန်ကန်သော ထွက်ဆိုချက်များ တင်ပြခြင်း (ပုဒ်မ 26) သည် 3 နှစ်အထိ / 30 million KRW (ပုဒ်မ 94 အပိုဒ် 17-2) ဖြင့် အပြစ်ပေးခြင်း ခံရနိုင်သည့်အပြင် ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးရန် အကြောင်းရင်းတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည် (ပုဒ်မ 46(1) အပိုဒ် 10-2)။
ပုဒ်မ 94 သည် နေထိုင်ခွင့်အဆင့်အတန်း သို့မဟုတ် ကာလထက် ကျော်လွန်၍ ခွင့်ပြုချက်မဲ့ နေထိုင်ခြင်း၊ ခွင့်ပြုချက်မဲ့ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခြင်း၊ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခွင့် အဆင့်အတန်းမရှိသူကို အလုပ်ခန့်ထားခြင်းနှင့် ထိုသို့ အလုပ်ခန့်ထားမှုကို စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုအဖြစ် စီစဉ်ပေးခြင်းတို့ အပါအဝင် အပြင်းထန်ဆုံးသော လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဆိုင်ရာ ပြစ်မှုများအတွက် ထောင်ဒဏ် 3 နှစ်အထိ သို့မဟုတ် 30 million KRW သတ်မှတ်ထားသည်။
ပုဒ်မ 95 သည် သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ငန်းခွင်ပြင်ပတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်ခြင်း၊ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လုပ်ငန်းခွင်ပြောင်းလဲခြင်း၊ မှတ်ပုံတင်ရန် ပျက်ကွက်ခြင်းနှင့် ထိန်းသိမ်းခံထားရမှုမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း ကဲ့သို့သော ပြစ်မှုများအတွက် ထောင်ဒဏ် 1 နှစ်အထိ သို့မဟုတ် 10 million KRW သတ်မှတ်ထားသည်။
စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခွင့် အဆင့်အတန်းမရှိသော နိုင်ငံခြားသားများအတွက် အလုပ်အကိုင် စီစဉ်ပေးသူများသည် 5 million KRW အထိ ဒဏ်ငွေ (ပုဒ်မ 97 အပိုဒ် 1) ချမှတ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ကို သယ်ဆောင်ရန် သို့မဟုတ် ပြသရန် ပျက်ကွက်ခြင်းနှင့် အလားတူ တာဝန်ဝတ္တရားများ ပျက်ကွက်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် လိပ်စာပြောင်းလဲမှုကို အကြောင်းကြားရန် ပျက်ကွက်ခြင်းတို့အတွက် 1 million KRW အထိ ဒဏ်ငွေ (ပုဒ်မ 98) ချမှတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။
ပုဒ်မ 100 (Art. 100) အရ စီမံခန့်ခွဲရေးဆိုင်ရာ ဒဏ်ငွေများ (gwataeryo) သည် ချိုးဖောက်သည့် တာဝန်ပေါ်မူတည်၍ 2 million KRW (အပိုဒ် 1)၊ 1 million (အပိုဒ် 2) သို့မဟုတ် 500,000 (အပိုဒ် 3) အထိ ရှိနိုင်ပြီး၊ တရားရေးဝန်ကြီးသည် အခြေအနေများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍ ၎င်းတို့ကို ကင်းလွတ်ခွင့်ပြုနိုင်ပါသည်။
နိုင်ငံခြားသား ဝန်ထမ်းတစ်ဦး အလုပ်မှထွက်ခွာသွားကြောင်း သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးသွားကြောင်းကို 15 ရက်အတွင်း အစီရင်ခံရန် ပျက်ကွက်သော အလုပ်ရှင်သည် နောက်ကျသည့်ကာလအလိုက် သတ်မှတ်ထားသော စီမံခန့်ခွဲရေးဆိုင်ရာ ဒဏ်ငွေကို ပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်- 100,000 KRW (3 လအောက်) မှ 2,000,000 KRW (2 နှစ် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍) အထိ ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် 5 ခု ပြရန်
အလုပ်လုပ်ကိုင်ခွင့်ရှိသော နေထိုင်ခွင့်အဆင့်အတန်း မရှိသည့် နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးကို အလုပ်ခန့်ထားခြင်းသည် 3 နှစ် အထိ / 30 million KRW အထိ ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရနိုင်သည် (ပုဒ်မ 94 အပိုဒ် 9)၊ ထိုသို့သောအလုပ်ကို စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအဖြစ် စီစဉ်ပေးခြင်းသည် ပုဒ်မ 94 အပိုဒ် 10 ဖြစ်ပြီး၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ စီစဉ်ပေးခြင်းသည် ပုဒ်မ 97 အပိုဒ် 1 (ဒဏ်ငွေ 5 million KRW အထိ) ဖြစ်သည်။
ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အလုပ်ခွင်ပြောင်းလဲခဲ့သော သို့မဟုတ် အလုပ်ခွင်အသစ် ထပ်မံပေါင်းထည့်ခဲ့သော နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးကို အလုပ်ခန့်ထားခြင်းသည် 1 နှစ် အထိ / 10 million KRW အထိ ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရနိုင်သည် (ပုဒ်မ 95 အပိုဒ် 6)၊ ယင်းကို စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအဖြစ် စီစဉ်ပေးခြင်းသည် ပုဒ်မ 94 အပိုဒ် 13 ဖြစ်သည်။
ကုမ္ပဏီများနှင့် လူပုဂ္ဂိုလ်များသည် လိုအပ်သော ဂရုစိုက်မှုနှင့် ကြီးကြပ်မှုများ မပြုလုပ်ခဲ့ပါက ၎င်းတို့၏ ဝန်ထမ်းများက ဤပြစ်မှုများကို ကျူးလွန်သည့်အခါတွင်လည်း ဒဏ်ငွေချမှတ်ခံရနိုင်သည်။
တရားရေးဝန်ကြီးသည် အလုပ်လုပ်ကိုင်ခွင့် အဆင့်အတန်းမရှိသော နိုင်ငံခြားသားတစ်ဦးကို ငှားရမ်းခဲ့သည့် အလုပ်ရှင်အား ထိုသူ ပြည်ပသို့ထွက်ခွာသည့် ကုန်ကျစရိတ်အားလုံး သို့မဟုတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ကျခံစေနိုင်သည်။
နိုင်ငံခြားသား အလုပ်သမားများ ခန့်ထားရေးဆိုင်ရာ ဥပဒေအရ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ငှားရမ်းခဲ့သော သို့မဟုတ် ဤဥပဒေများအရ အပြစ်ပေးခံခဲ့ရသော အလုပ်ရှင်သည် အဆိုပါဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားသည့်နေ့မှစ၍ 3 နှစ်အထိ နိုင်ငံခြားသား အလုပ်သမားများ ငှားရမ်းခြင်းမှ ပိတ်ပင်ခံရနိုင်သည်။
