การสอน ワーキングホリデー (Working Holiday) และงานไร้ฝีมือ: E-2, H-1 และ E-9
Who qualifies for English teaching (E-2), the working-holiday visa (H-1) by country, and the employment permit system (E-9).
ประเด็นสำคัญ
ระยะเวลาพำนักสูงสุดของ E-2 ที่อนุญาตในแต่ละครั้งคือ 2 ปี ใบรับรองการยืนยันการออกวีซ่าจะออกให้ตามระยะเวลาในสัญญาจ้างบวกเพิ่มอีก 1 เดือน แต่ไม่เกิน 2 ปี
H-1 (Working Holiday) สำหรับพลเมืองของประเทศที่มีข้อตกลงหรือบันทึกความเข้าใจเรื่องการท่องเที่ยวและทำงานกับเกาหลี โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อการท่องเที่ยวและทำงานเป็นระยะเวลาสั้นๆ เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้อง ระยะเวลาพำนักจะเป็นไปตามที่กำหนดไว้ในข้อตกลง
E-9 คือสถานะการทำงานตามระบบการจ้างงานแรงงานต่างชาติ (EPS) สำหรับนายจ้างขนาดกลางและขนาดย่อม แรงงานสามารถพำนักได้สูงสุดรวม 4 ปี 10 เดือน โดยผูกพันกับนายจ้างที่จ้างตน นายจ้างที่มีสิทธิ์คือผู้ที่มีพนักงานประจำน้อยกว่า 300 คน หรือมีทุนจดทะเบียนไม่เกิน KRW 8 พันล้าน
คืออะไร
การสอนสนทนา E-2 หมายถึงการชี้แนะผู้เรียนให้สื่อสารด้วยภาษาต่างประเทศ การสอนวิชาภาษาเฉพาะด้าน วรรณกรรม หรือเทคนิคการแปลและการล่ามด้วยภาษาต่างประเทศไม่นับเป็นการสอนสนทนา
คู่สมรสของผู้เชี่ยวชาญ (E-1 ถึง E-7 ยกเว้น E-6-2) และของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์ (ปริญญาโทหรือปริญญาเอก) สามารถสอนการสนทนาภาษาอังกฤษได้แม้ว่าจะไม่ได้มาจากประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ หากถือใบรับรอง TESOL และมีปริญญาตรีหรือเทียบเท่า (กฎเกณฑ์ตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคม 2017)
โครงการแรงงานตามฤดูกาลชาวต่างชาติ (E-8) อนุญาตให้ฟาร์มและการประมงจ้างชาวต่างชาติได้อย่างถูกกฎหมายเป็นเวลาสูงสุด 8 เดือนเมื่อขาดแคลนแรงงาน รัฐบาลท้องถิ่นเป็นผู้ยื่นขอ ไม่ใช่ตัวแรงงานหรือฟาร์ม วีซ่าแรงงานตามฤดูกาลระยะสั้น (C-4-1 ถึง C-4-4 สูงสุด 90 วัน) ได้ยุติการออกให้ตั้งแต่ปี 2025
E-1 (ศาสตราจารย์) สำหรับชาวต่างชาติที่มีคุณสมบัติตรงตามพระราชบัญญัติการอุดมศึกษา และทำการสอนหรือให้คำแนะนำการวิจัยที่วิทยาลัยระดับอนุปริญญาขึ้นไป (อาจารย์ประจำขึ้นไป, ศาสตราจารย์วิจัย) และสำหรับบุคลากรอาวุโสด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่ได้รับการแนะนำโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ระยะเวลาพำนักสูงสุดต่อครั้งคือ 5 ปี
D-1 (วัฒนธรรมและศิลปะ) สำหรับกิจกรรมทางวิชาการหรือศิลปะที่ไม่แสวงหากำไร ได้แก่ การเขียนบทความหรืองานสร้างสรรค์ การทำงานให้กับองค์กรทางวิชาการหรือศิลปะที่ไม่แสวงหากำไร หรือการศึกษาวัฒนธรรมดั้งเดิมของเกาหลี เช่น เทควันโด นาฏศิลป์เกาหลี หรือการเขียนพู่กันภายใต้การดูแลของผู้เชี่ยวชาญ การพำนักไม่เกิน 90 วัน จะจัดอยู่ในประเภท C-3-1 ระยะเวลาพำนักสูงสุดต่อครั้งคือ 2 ปี
D-5 (การทำข่าว) สำหรับผู้สื่อข่าวที่ประจำการในเกาหลีโดย หรืออยู่ภายใต้สัญญากับองค์กรข่าวต่างประเทศ รวมถึงผู้ที่ถูกส่งไปยังสาขาที่เปิดดำเนินการอยู่แล้วในเกาหลี ระยะเวลาพำนักสูงสุดต่อครั้งคือ 2 ปี สำหรับผู้ที่ถูกส่งไปยังสาขาที่เปิดดำเนินการอยู่แล้ว สถานกงสุลอาจออกวีซ่าแบบเข้า-ออกครั้งเดียวที่มีอายุสูงสุด 1 ปี (โดยใช้คำสั่งส่งตัวและหลักฐานใบอนุญาตจัดตั้งสาขาหรือเงินทุนดำเนินงาน) ส่วนครอบครัวจะอยู่ภายใต้ F-3
แสดงเพิ่มอีก 3 รายการ
D-6 (ศาสนา) สำหรับผู้ที่ถูกส่งมาโดยองค์กรทางศาสนาหรือสวัสดิการสังคมในต่างประเทศมายังสาขาในเกาหลีที่จดทะเบียนแล้ว ผู้ที่ได้รับเชิญจากองค์กรทางศาสนาในเกาหลีเพื่อการฝึกอบรมหรือการวิจัย หรือผู้ที่ทำงานด้านสวัสดิการสังคมเท่านั้น ผู้ที่ได้รับค่าจ้างจากสถาบันที่ตนทำงานอยู่จะถูกยกเว้นจากกลุ่มกิจกรรมทางศาสนา ระยะเวลาพำนักสูงสุดต่อครั้งคือ 2 ปี
E-5 (ผู้ประกอบวิชาชีพ) สำหรับผู้ถือใบอนุญาตวิชาชีพของต่างประเทศที่ได้รับการยอมรับภายใต้กฎหมายเกาหลี ซึ่งทำงานที่กฎหมายเกาหลีอนุญาตให้ทำได้: นักบินอากาศยานที่ได้รับการแนะนำจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงที่ดิน, แพทย์ที่มีทักษะขั้นสูงที่ได้รับการแนะนำจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขสำหรับโรงพยาบาลของรัฐ รัฐบาลท้องถิ่น หรือองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร, แพทย์ฝึกหัดและแพทย์ประจำบ้านที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนแพทย์ ทันตแพทย์ หรือการแพทย์แผนตะวันออกของเกาหลี, เจ้าหน้าที่ประจำเรือที่สำคัญ (กัปตันและเจ้าหน้าที่อาวุโส) ที่ได้รับการแนะนำจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาสมุทร และงานที่คล้ายคลึงกัน ระยะเวลาพำนักสูงสุดต่อครั้งคือ 5 ปี
D-3 (การฝึกอบรมด้านเทคนิค) สำหรับผู้รับการฝึกอบรมที่บริษัทเกาหลีที่ลงทุนโดยตรงในต่างประเทศ, ส่งออกเทคโนโลยีไปต่างประเทศ หรือส่งออกโรงงานอุตสาหกรรม ระยะเวลาพำนักสูงสุดต่อครั้งคือ 2 ปี และวีซ่าจะออกให้ตามใบรับรองการยืนยันการออกวีซ่าจากสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองเท่านั้น
ใครมีสิทธิ์
คุณสมบัติหลักของ E-2เป็นพลเมืองของประเทศที่มีภาษาแม่เป็นภาษาที่จะสอน โดยสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในประเทศนั้นและได้รับปริญญาตรีหรือสูงกว่า (หรือในระดับที่เทียบเท่า) กรณีพิเศษ: ผู้ที่สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายหรือวิทยาลัยระดับอนุปริญญาในประเทศดังกล่าว และหลังจากนั้นได้รับปริญญาตรีหรือสูงกว่าจากมหาวิทยาลัยในเกาหลีก็มีคุณสมบัติเช่นกัน
ข้อยกเว้นสำหรับภาษาราชการ: สำหรับภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ จีน และญี่ปุ่น พลเมืองของประเทศที่ใช้ภาษานั้นเป็นภาษาราชการสามารถมีคุณสมบัติได้ หากถือใบรับรองการสอนภาษานั้นที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ หรือมีปริญญาตรีหรือสูงกว่าในสาขาที่เกี่ยวข้อง และได้รับค่าตอบแทนอย่างน้อย 80% ของ GNI ต่อหัวของปีก่อนหน้า (หน่วยงานที่ไม่แสวงหาผลกำไร เช่น ศูนย์วัฒนธรรมของสถานทูต กำหนดให้ได้รับเพียงค่าจ้างขั้นต่ำเท่านั้น)
เงื่อนไขอื่น ๆ ของ H-1หนังสือเดินทางที่ยังไม่หมดอายุของประเทศคู่สัญญาซึ่งมีอายุเหลืออย่างน้อย 6 เดือน, ประวัติขาวสะอาด (การถูกปรับถึงที่สุดตั้งแต่ KRW 3 ล้าน ขึ้นไปจะเป็นเหตุให้ถูกตัดสิทธิ์ในการขอวีซ่า), สุขภาพแข็งแรง, ประกันสุขภาพที่คุ้มครองอย่างน้อย KRW 40 ล้าน, ไม่มีผู้ติดตามร่วมเดินทาง และไม่เคยเข้าร่วมโครงการ H-1 มาก่อน (มีข้อยกเว้นตามหลักต่างตอบแทน)
คุณสมบัติสำหรับการวิจัย E-3: ผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก (หรือกำลังจะได้รับวุฒิ) หรือผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทที่มีประสบการณ์อย่างน้อย 3 ปี ข้อกำหนดด้านประสบการณ์จะได้รับการยกเว้นสำหรับวุฒิปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยในเกาหลี, วุฒิปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยที่อยู่ใน 200 อันดับแรกโดย THE หรือ 500 อันดับแรกโดย QS หรือผู้เขียนบทความวิจัยที่อยู่ในดัชนี SCIE, A&HCI, SCI หรือ SSCI
ในกรณีที่สาขาการวิจัยแตกต่างจากสาขาวิชาเอกของบุคคลนั้น หรือค่าตอบแทนดูต่ำเกินไปแม้ว่าจะผ่านเกณฑ์ตามรูปแบบอย่างเป็นทางการแล้วก็ตาม สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองอาจจำกัดการออกวีซ่า การเปลี่ยนสถานะ หรือการขยายเวลาพำนักได้
งานตามฤดูกาลจำกัดอยู่เพียงการเพาะปลูกและการเก็บเกี่ยวพืชผล (รวมถึงการแปรรูปขั้นต้นที่เกี่ยวเนื่องกัน) และการแปรรูปขั้นต้นของผลิตภัณฑ์ทางทะเล แรงงาน E-8 จะถูกคัดเลือกผ่านช่องทางของรัฐบาลท้องถิ่นเท่านั้น (การแนะนำผ่าน MOU, ญาติของผู้ย้ายถิ่นฐานจากการสมรส, การจ้างซ้ำหลังจากการทำงานตามฤดูกาลก่อนหน้านี้ หรือบิดามารดาของนักศึกษา)
แสดงเพิ่มอีก 1 รายการ
D-7 (การโอนย้ายภายในบริษัท) กำหนดให้ต้องทำงานอย่างน้อย 1 ปีที่สำนักงานใหญ่ สาขา หรือสำนักงานในต่างประเทศ ก่อนที่จะถูกส่งมายังบริษัทในเครือ บริษัทย่อย สาขา หรือสำนักงานในเกาหลีในฐานะบุคลากรหลัก (ไม่รวมผู้ถือวีซ่า D-8) กฎ 1 ปีนี้ไม่บังคับใช้กับโครงการอุตสาหกรรมหลักแห่งชาติ หรือสำหรับสาขาที่มีเงินทุนธุรกิจตั้งแต่ USD 500,000 ขึ้นไป พนักงานของบริษัทย่อยในต่างประเทศของบริษัทจดทะเบียนหรือหน่วยงานสาธารณะที่ถูกส่งมายังสำนักงานใหญ่ในเกาหลีก็มีคุณสมบัติเช่นกัน ยกเว้นในกรณีที่การลงทุนของสำนักงานใหญ่น้อยกว่า USD 500,000 ระยะเวลาพำนักสูงสุดต่อครั้งคือ 3 ปี
ตัวเลขและเกณฑ์
อายุขณะยื่นขอวีซ่าโดยทั่วไปคือ 18 ถึง 30 ปี ไม่เกิน 34 ปีสำหรับไต้หวัน, โปรตุเกส, ไอร์แลนด์ และอาร์เจนตินา; ไม่เกิน 35 ปีสำหรับสหราชอาณาจักรและแคนาดา; ไม่มีการจำกัดอายุสำหรับสหรัฐอเมริกา ข้อตกลงของออสเตรเลียและญี่ปุ่นระบุไว้ที่ 18-25 ปี แต่ได้มีการขยายอายุเป็น 30 ปีโดยการหารือร่วมกัน
รัฐบาลท้องถิ่นจะได้รับโควตารวมจากสภาตรวจสอบ (กระทรวงยุติธรรม มหาดไทย เกษตร มหาสมุทร และแรงงาน) และจัดสรรแรงงานให้กับฟาร์มและการประมง โดยมีจำนวนสูงสุดต่อฟาร์มคือ 14 คนต่อปี (9 คนตามพื้นที่ บวกเพิ่มได้อีก 5 คน)
ระยะเวลา
การอนุญาตให้พำนักด้วยวีซ่า E-9 สูงสุดต่อครั้งคือ 3 ปี
การอนุญาตให้พำนักด้วยวีซ่า E-3 สูงสุดต่อครั้งคือ 5 ปี ผู้สมัครระดับปริญญาเอกที่สามารถพิสูจน์ได้ว่าได้รับการยืนยันการได้รับปริญญาแล้ว อาจได้รับวีซ่าแบบมีเงื่อนไขสูงสุด 6 เดือน
ขั้นตอน
เอกสารสำหรับ E-2 (สถาบันเอกชน): ใบรับรองปริญญาบัตรที่มี Apostille หรือการรับรองจากกงสุล (ปริญญาจากเกาหลีไม่จำเป็นต้องใช้); ใบรับรองประวัติอาชญากรรมระดับชาติที่ออกให้ภายใน 6 เดือนก่อนยื่นคำร้องและได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ; ใบรับรองประวัติอาชญากรรมจากประเทศที่สามหากได้รับปริญญามาจากประเทศอื่น (ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2020); ใบรับรองสุขภาพตนเอง; และสัญญาจ้างงานที่มีอัตราค่าจ้างเท่ากับหรือสูงกว่าค่าจ้างขั้นต่ำของปีนั้น
วีซ่า E-9 จะออกให้โดยอ้างอิงตามใบรับรองการยืนยันการออกวีซ่าจากสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง ซึ่งยื่นขอโดยนายจ้างเท่านั้น แรงงานไม่สามารถยื่นขอด้วยตนเองได้ หน่วยงานผู้จัดส่งจะเป็นผู้ยื่นคำร้องขอวีซ่าแบบกลุ่ม และแรงงานจะเดินทางเข้าประเทศพร้อมกันในวันที่กำหนด ทั้งนี้ ต้องใช้ประวัติอาชญากรรมแห่งชาติ (ที่ออกให้ภายใน 3 เดือน) และใบรับรองสุขภาพที่เขียนด้วยลายมือ
e-visa ช่วยให้ผู้เชี่ยวชาญระดับ E-1, E-3, E-4 และ E-5 และผู้ถือวีซ่า E-7 ที่มีหนังสือรับรองการจ้างงานด้านเทคโนโลยีขั้นสูง (Gold Card) รวมถึงสมาชิกในครอบครัวที่ถือวีซ่า F-3 สามารถขอรับวีซ่าทางออนไลน์ได้โดยไม่ต้องเดินทางไปที่สถานกงสุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเป็นผู้ออกวีซ่า โดยชาวต่างชาติหรือผู้เชิญสามารถยื่นขอผ่านทาง Korea Visa Portal (visa.go.kr)
ยังไม่ยืนยันเต็มที่ อย่าพึ่งพา
HiKorea announced (notice of 3 November 2026) that the drug-test panel in the employment medical examination for conversation instructors (E-2) has been widened from 4 to 6 substances; the attached notice sets the requirements and designation procedure for Ministry-designated medical institutions (Ministry of Justice Notice 2026-374).
รายการ
สถานที่ที่ครูผู้ถือวีซ่า E-2 สามารถทำงานได้: สถาบันสอนภาษาต่างประเทศ (รวมถึงสถาบันกวดวิชาออนไลน์ตามหลักสูตรของโรงเรียน), โรงเรียนตั้งแต่ระดับประถมศึกษาขึ้นไปและสถาบันสอนภาษาในสังกัด, สถานีโทรทัศน์และศูนย์ฝึกอบรมของบริษัท, และหน่วยงานที่เทียบเท่า เช่น สถานศึกษาตลอดชีวิตที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมาย, สถานศึกษาตลอดชีวิตของรัฐหรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, สถานฝึกอบรมวิชาชีพ, และบริษัทหรือหน่วยงานสาธารณะที่มีห้องเรียนซึ่งติดตั้งอุปกรณ์สำหรับการเรียนรู้ภาษาของพนักงาน
ครูผู้ช่วยสอนภาษาอังกฤษเจ้าของภาษาในโรงเรียนรัฐบาล (EPIK) ต้องเป็นพลเมืองของหนึ่งใน 7 ประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ (สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, แคนาดา, แอฟริกาใต้, นิวซีแลนด์, ออสเตรเลีย, ไอร์แลนด์) โดยมีปริญญาตรีจากประเทศบ้านเกิดของตน
อายุการใช้งานของวีซ่าและระยะเวลาพำนักของ H-1 แยกตามประเทศ: ฮ่องกง เดินทางเข้าออกได้หลายครั้ง, พำนักได้ 3 เดือน, มีอายุ 1 ปี; ญี่ปุ่น เดินทางเข้าออกได้ครั้งเดียว, 1 ปี, มีอายุ 1 ปี; สหรัฐอเมริกา เดินทางเข้าออกได้หลายครั้ง, 1.5 ปี; แคนาดาและสหราชอาณาจักร เดินทางเข้าออกได้หลายครั้ง, 2 ปี (24 เดือน); ประเทศอื่นๆ ทั้งหมด เดินทางเข้าออกได้หลายครั้ง, 1 ปี
โควตาวีซ่า H-1 ประจำปี (คู่มือ 2026-09): ไม่จำกัดจำนวนสำหรับออสเตรเลีย, เยอรมนี, สวีเดน และเดนมาร์ก; แคนาดา 12,000; ญี่ปุ่น 10,000; UK 5,000; นิวซีแลนด์ 3,000; US 2,000; ฝรั่งเศส 2,000; สเปน 1,000; ฮ่องกง 1,000; ไอร์แลนด์ 800; ไต้หวัน 800; อิตาลี 500; เช็กเกีย 300; ออสเตรีย 300; เนเธอร์แลนด์, โปรตุเกส, เบลเยียม, โปแลนด์, อาร์เจนตินา และอิสราเอล ประเทศละ 200; ฮังการี 100; ชิลี 100; อันดอร์รา 50
มี 17 ประเทศที่ได้รับการกำหนดไว้สำหรับระบบการจ้างงานแรงงานต่างชาติ ได้แก่ ไทย, ฟิลิปปินส์, ศรีลังกา, เวียดนาม, อินโดนีเซีย, มองโกเลีย, ปากีสถาน, อุซเบกิสถาน, กัมพูชา, จีน, บังกลาเทศ, เนปาล, เมียนมา, คีร์กีซสถาน, ติมอร์-เลสเต, ลาว และทาจิกิสถาน
ภาคส่วนและรหัสที่ได้รับอนุญาตสำหรับ E-9: การผลิต E-9-1, การก่อสร้าง E-9-2, เกษตรกรรมและปศุสัตว์ E-9-3, การประมง E-9-4, บริการที่คัดเลือก E-9-5, ป่าไม้ E-9-9, เหมืองแร่ E-9-10 ทั้งนี้ การประมงชายฝั่งและนอกชายฝั่ง E-9-4 ครอบคลุมเฉพาะเรือที่มีขนาดต่ำกว่า 20 ตัน ซึ่งอยู่นอกเหนือพระราชบัญญัติคนประจำเรือ
แสดงเพิ่มอีก 4 รายการ
ประเภทย่อยของ E-8E-8-1 เกษตรกรรมผ่าน MOU ระหว่างรัฐบาลท้องถิ่นของเกาหลีและของต่างประเทศ; E-8-2 เกษตรกรรม สำหรับญาติ (ภายในลำดับที่สี่) ที่ได้รับการแนะนำโดยผู้ย้ายถิ่นฐานจากการสมรส; E-8-3 และ E-8-4 เป็นสองช่องทางเดียวกันสำหรับการประมง; E-8-5 และ E-8-6 การกลับเข้ามาใหม่หลังจากการทำงานตามฤดูกาลก่อนหน้านี้ภายใต้ G-1 (เกษตรกรรม, การประมง); E-8-7 และ E-8-8 บิดามารดาของนักศึกษาต่างชาติ (D-2) ในภาคเกษตรกรรมและการประมง; E-8-99 ผู้ช่วยด้านภาษาและผู้ช่วยอื่นๆ
E-6 (ศิลปะและบันเทิง) สำหรับงานศิลปะที่ได้รับค่าตอบแทน (นักแต่งเพลง, จิตรกร, นักเขียน, ช่างภาพ, โค้ช และวาทยกร) และการแสดงที่ได้รับค่าตอบแทน (ผู้ให้ความบันเทิง, นักดนตรี, นักแสดง, นักกีฬา, นายแบบนางแบบโฆษณาและแฟชั่น รวมถึงช่างแต่งหน้าและผู้จัดการที่ติดตามมาด้วย) E-6-1 คือศิลปะและบันเทิง, E-6-2 คือนักแสดงที่โรงแรมและสถานบันเทิง, E-6-3 คือกีฬาอาชีพ (ผู้เล่น, โค้ชทีม และผู้จัดการ)
E-10 (คนประจำเรือ) ครอบคลุม E-10-1 ลูกเรือของเรือพาณิชย์ชายฝั่ง (เรือที่มีขนาด 5 ตันกรอสขึ้นไป, ลูกเรือที่ไม่ใช่เจ้าหน้าที่), E-10-2 ลูกเรือของเรือประมง (เรือที่มีขนาด 20 ตันขึ้นไป), และ E-10-3 ลูกเรือของเรือสำราญเกาหลี; สัญญาจ้างงานอย่างน้อย 6 เดือน ระยะเวลาพำนักสูงสุดต่อครั้งคือ 3 ปี วีซ่าจะออกให้ตามใบรับรองการยืนยันการออกวีซ่าเท่านั้น และต้องใช้ใบรับรองประวัติอาชญากรรมและใบรับรองสุขภาพ
คู่มือวีซ่าระบุประเทศและภูมิภาคที่มีข้อตกลงท่องเที่ยวและทำงาน (H-1) 26 แห่ง พร้อมโควตารายปี: ออสเตรเลีย เยอรมนี สวีเดน และเดนมาร์ก ไม่จำกัด; แคนาดา 12,000; ญี่ปุ่น 10,000; สหราชอาณาจักร 5,000; นิวซีแลนด์ 3,000; สหรัฐอเมริกาและฝรั่งเศส 2,000; ฮ่องกงและสเปน 1,000; ไอร์แลนด์และไต้หวัน 800; อิตาลี 500; เช็กเกียและออสเตรีย 300; อิสราเอล เนเธอร์แลนด์ โปรตุเกส เบลเยียม โปแลนด์ และอาร์เจนตินา แห่งละ 200; ฮังการีและชิลี 100; อันดอร์รา 50
